bezglutenowe crumble z rabarbarem i rozmarynem

W kuchni uwielbiam prostotę! Dlatego najbardziej lubię włoską kuchnię. Na co dzień jednak przygotowuję posiłki, które mogłabym określić jako comfort food. Dodatkowo, moje dania rzadko kiedy składają się z więcej niż 5 składników i są zazwyczaj z sezonowych produktów.

Tak też jest i w tym przypadku - w prostocie siła! To crumble jest bez glutenu, bez cukru. Wystarczy zamienić masło np. na olej kokosowy, wówczas będzie wegański deser.

Crumble z rabarbarem robi się w 10 minut. W tej kompozycji zachwyca dodatek rozmarynu. Pierwszy raz ożeniłam go z rabarbarem i to jest strzał w 10! Wykorzystam ten duet z przyjemnością ponownie!

Zamiast tradycyjnej kruszonki, zrobiłam kruszonkę z płatków migdałowych. Przyznam się, że tylko dlatego, że po fali pieczenia drożdżowych ciast, skończyła mi się mąka ;) Wyszło pysznie!

bezglutenowe crumble z rabarbarem i rozmarynem
bezglutenowe crumble z rabarbarem i rozmarynem

jajka faszerowane awokado

Jajka faszerowane awokado to idealny pomysł nie tylko na Wielkanoc. Świetnie sprawdzi się jako przystawka na imprezach czy jako jajko na śniadanie. Jeśli użyjemy dojrzałego awokado, wówczas nie trzeba dodawać majonezu. Takie jajka smakują doskonale i robi się je naprawdę ekspresowo.

Możecie dać dowolne dodatki: rzodkiewkę, szczypiorek czy kolendrę, czyli to, co zazwyczaj macie i używacie.

Mój przepis krok po kroku znajdziecie TUTAJJ

tosty z batatów z jajkiem sadzonym i awokado

Będąc w Budapeszcie jadłam podobne śniadanie. Po powrocie odtworzyłam je w domu. Niby nic szczególnego, po prostu wystarczy tradycyjne pieczywo zastąpić pieczonymi plastrami batata. Efekt w pełni jednak zadowalający i nieco zaskakujący. Takie śniadanie jest bez glutenu, sycące i zdecydowanie bardziej wskazane dla mnie, niż z białych chlebem (który uwielbiam). Idealnie pasować do tego będzie kolendra, której akurat nie miałam w domu.

Składniki (na 2 porcje):

  • 1 średni batat
  • 1 awokado
  • 2 jajka
  • 4 plastry boczku
  • oliwa
  • sól, pieprz

Sposób przygotowania:

  1. Rozgrzej piekarnik do 200 stopni.
  2. Batata obierz i pokrój na plastry o grubości ok. 1 cm.
  3. Plastry batata skrop oliwą, posyp solą i piecz ok. 20 minut, aż zmiękną.
  4. Awokado przekrój na pół, usuń pestkę. Łyżką wyjmij miąższ z każdej połówki i pokrój na plasterki.
  5. Na maśle usmaż jajka sadzone.
  6. Boczek usmaż na suchej patelni.
  7. Na upieczone plastry batata połóż upieczony boczek, plastry awokado i jajko sadzone. Posól i popieprz.

Zastanawiałam się, czy podawać ten przepis, gdyż jest to modyfikacja tego przepisu. Często jednak dostaję pytania, o pączki bez cukru. W karnawale robię je bardzo często, bo łącznie ze smażeniem ich przygotowanie zajmuje tylko pół godziny!

To jak, skusicie się?

Składniki (na 35 sztuk):

  • 250g ricotty
  • 2 jajka
  • 1/2 szklanki mąki (75g)*
  • 1,5 łyżeczki proszku do pieczenia
  • szczypta soli
  • 1 łyżka erytrolu (lub ksylitolu)
  • skórka otarta z cytryny lub 1/2 łyżeczki cynamonu (cynamon dodatkowo reguluje poziom cukru we krwi

*można zastąpić mąką razową lub orkiszową, jednak będą mniej puszyste wówczas

  • olej do smażenia
  • erytrol lub ksylitol zmielony w młynku do kawy na puder - do posypania

Sposób przygotowania:

  1. Wymieszaj ricottę z jajkami, dodaj mąkę, erytrol i proszek do pieczenia i wymieszaj.
  2. W garnku rozgrzej olej.
  3. Ciasto nakładaj łyżeczką (najlepiej za pomocą dwóch) i smaż na złoty kolor.
  4. Odsącz z tłuszczu na talerzu wyłożonym ręcznikiem do pieczenia a następnie posyp pudrem z erytrolu.

Zazwyczaj można spotkać jajko na chmurce, czyli zapiekane ubite białka z ciekłym żółtkiem. U mnie jednak żółtek zabrakło, ale za to pozostał nadmiar białek po carbonarze i domowym budyniu. Z białek wyczarowałam pyszne śniadanie, które przygotowuje się naprawdę chwilę (maksymalnie tyle, ile nagrzewa się piekarnik). To świetny sposób na wykorzystanie białek, które zostają po przygotowaniu dań z żółtkami. Nie musicie ściśle trzymać się przepisu, dajcie to, co akurat macie i co lubicie. Wersja na słodko też będzie smaczna (tą przedstawię Wam kolejnym razem).

Spaghetti carbonara to klasyk, wydawać by się mogło, że jest to bardzo prosta potrawa. I jest to prawda, jeśli się wie, jak ją przygotować. W przeciwnym razie może wyjść makaron z jajecznicą, a tego z pewnością w tym przypadku chcemy uniknąć! Zrobienie carbonary zajmuje mniej czasu, niż ugotowanie makaronu. Danie jest sycące, idealne na zimę.

Skąd pochodzi carbonara?

Pochodzenie carbonary nie do końca jest znane. Napotkać można kilka teorii, skąd ona pochodzi.

Jedna z nich głosi, że był to makaron górników, a nazwa pochodzi od carbone, czyli węgiel. Pieprz na wierzchu potrawy przypominać bowiem może pył węglowy. Według tej teorii, carbonara została przywieziona w Apeniny do Lacjum przez górników z Umbrii. Górnicy mieli przygotowywać sobie makaron z dodatkiem jajek, boczku, sera i pieprzu.

Można też się spotkać z tym, że carbonarę wymyślono w Neapolu, a to za sprawą autora„Kuchnia teoretyczna i praktyczna” Ippolito Cavalcanti , który w 1837 roku opublikował przepis na makaron z jajkami. O pozostałych dodatkach nie było jednak mowy.

A może jednak carbonarę wymyślili Amerykanie?

Carbonara nie jest bowiem w żadnej włoskiej książce kucharskiej opublikowanej przed wojną, nie ma wzmianki o niej w rzymskiej książce kucharskiej z 1930 roku. Pierwsze wzmianki o niej przypadają na 1944 rok, po wyzwoleniu Rzymu. Wówczas pojawił się bekon, który został przywieziony przez amerykańskie oddziały. Żołnierze poza bekonem dostawali m.in. suszone jajka, a makaron i ser (pecorino) znajdywali w piwnicach rzymskich domów. Podobno carbonara pojawiła się w chicagowskich restauracjach znacznie wcześniej niż na stałe zagościła w Rzymie.

Która wersja jest prawdziwa? Nie wiadomo. Jak to często bywa, sukces ma wielu ojców ;) W żadnej jednak z tych wersji nie występuje śmietana. I tej wersji proszę się trzymajmy :) W poście o carbonarze, na naszym profilu na fb wywiązała się burzliwa dyskusja, jeśli macie ochotę, możecie ją przestudiować ;)

Jak zrobić klasyczną carbonarę?

Po pierwsze składniki. Makaron to niekoniecznie musi być to spaghetti, może być np. bavette jak u mnie, rigatoni itp. Carbonara zaś składa się z 4 składników żółtka (niektórzy dodają też całe jajko, np. 1 jajko + 2 żółtka), pecorino (niektórzy dają pół na pół pecorino z parmigiano), guanciale* (w Polsce trudno dostępny, można zastąpić pancettą, ew. boczkiem, choć puryści nie byliby zachwyceni), pieprz. Tylko tyle i aż tyle.

*Co to jest guanciale i gdzie można kupić guanciale we Wrocławiu?

Burrata to jedna z tych rzeczy, która mocno będzie mi się kojarzyć z 2018 rokiem. Między innymi z powodu mojej podróży do Apulii, skąd ona pochodzi. Ale również dlatego, że w końcu można kupić ją bez problemu u nas, jest bowiem dostępna w Lidlu. Ilekroć jestem w sklepie, nie mogę przejść obok niej  obojętnie - prawie zawsze ląduje w koszyku. Najczęściej przygotowuję ją najprościej, z pomidorami, oliwą i bazylią. Poza sezonem taka wersja jednak nie ma zbytnio sensu, bo smak pomidorów już nie ten, a bazylia nie rośnie już na balkonie ;) Pomimo zimy przetrwał jednak jeszcze rozmaryn, którego dodałam do pieczonej dyni. Pomidory koktajlowe smakują jako jedyne jeszcze pomidorem, więc również tu trafiły. Oliwa do burraty musi być dla mnie obowiązkowo, a chrupkości dodały podprażone orzechy laskowe i pistacje. burrata z pieczną dynią, orzechami laskowymi i pistacjami Dynia przeleżała u mnie od września, kiedy przywiozłam ją z Kowar od cioci. Wyrosła inna niż zwykle i prawdę mówiąc miałam problemy z identyfikacją jej odmiany ;) Z pomocą przyszła na fb Kasia z bloga chillibite.pl, dzięki której wiem, że najprawdopodobniej była to dynia Pink Jumbo Banana. Nie martwcie się jej brakiem, też nie wiem czy kiedyś jeszcze będę jej posiadaczką ;) Idealna do tego będzie też dynia piżmowa.

Przepis na ten piernik mam od 2004 roku, kiedy aktywnie działałam na forum kulinarnym. Właśnie wówczas, 14 lat temu przepis na ten piernik podała Stale. Piernik jest genialny! Jest od razu miękki, wilgotny, nie wymaga leżakowania. Leżakowanie jednak dobrze mu służy, dlatego przepis jest na 2 keksówki, akurat jedna na święta, drugą można zostawić na Nowy Rok (drugi piernik owiń w ściereczkę, przekładaj powidłami dopiero 1-2 dni przed spożyciem). U mnie nic nie zostaje, bo nadwyżkę mam zaplanowaną na rozdanie przyjaciołom. Piernik możecie oblać polewą czekoladową lub lukrem. U mnie w rodzinie wygrywa zawsze ta druga wersja ;) Tym razem zrobiłam lukier pomarańczowy na bazie soku z pomarańczy. Trochę czekolady też jednak przemyciłam w dekoracji ;) piernik z powidłami

Ten ciasteczka, to przepis mojego dzieciństwa. Robiła je babcia mojej koleżanki Ani. Mieszkałyśmy na tym samym piętrze, więc jedzenie naprzemiennie u siebie w domach było normalne. Krążące po korytarzu talerzyki ze smakołykami nikogo nie dziwiły. Kilka dni temu przepis ten zdobyłam od mamy Ani. ciasteczka z cukrem O szczegóły już nie ma niestety kogo dopytać. Zrobiłam wg instrukcji ręcznie. Ciasto jest fantastyczne w obróbce, miękkie, zagniatanie go jest przyjemnością. Wałkowanie i wykrawanie jest bardzo proste, idealne do wspólnego pieczenia z dziećmi. Po upieczeniu ciasto się listkuje, jak przy cieście francuskim. Składniki (3 blachy z piekarnika):

  • 2 szklanki mąki
  • 100g masła
  • 2 żółtka
  • 0,5 szklanki śmietany
  • (w oryginale był jeszcze "zapach" - pominęłam)
na wierzch:
  • 1 białko
  • kilka łyżek cukru
Sposób przygotowania: Oryginalny: Ciasto usiekać z tłuszczem, dodać wszystkie składniki i wynieść na zimno, potem wyciskać ciasteczka, maczać do białka i do cukru.
  1. Do mąki dodaj posiekane zimne masło, przesiekaj wszystko razem. Dodaj żółtka i śmietanę i zagnieć ciasto aż będzie gładkie, miękkie i elastyczne. Ciasto owiń folią (lub włóż do woreczka) i wstaw do lodówki na ok. 1 godzinę.
  2. Ciasto cienko rozwałkuj i wykrawaj foremkami dowolne kształty. Każde ciasteczko posmaruj białkiem (za pomocą pędzelka lub wacika kosmetycznego) a następnie maczaj w cukrze.
  3. Ciasteczka układaj na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. Piecz w 180 stopniach ok. 15-20 minut (w zależności od wielkości ciasteczek), aż do lekkiego zarumienienia (moje piekłam nico krócej i wiem, że lepiej jak będą ciut dłużej). Ostudź na metalowej kratce.

Najszybszy tort, jaki kiedykolwiek robiłam. I do tego wegański, który ucieszył moją chrześnicę. Przepis znalazłam na blogu VEGANation i chętnie się nim z Wami dzielę, pomimo, że robiłam go 2 lata temu. Nieco zredukowałam ilość cukru, a reszta została bez zmian. W okresie świątecznym dużo czasu spędzam w kuchni, zdecydowanie mniej na blogu. Dlatego w tym roku postanowiłam podzielić się z Wami starszymi, dobrymi i sprawdzonymi przepisami.